او كسى است كه رسول خود را با هدايت و دين حق فرستاد تا او را بر همهء اديان غالب سازد هرچند مشركان كراهت داشته باشند . » امام عليه السّلام پاسخ دادند : « ليظهره على الاديان عند قيام القائم - عجّل اللّه فرجه - ؛ خداوند پيامبرش را فرستاد . . . تا او را بر همهء اديان پيروز گرداند و اين امر هنگام قيام قائم ( عج ) تحقق مىيابد ، چرا كه خداوند مىفرمايد : وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ بولاية علىّ - عليه السّلام - ؛ خداوند نورش را به كمال مىرساند هرچند منكران ولايت على عليه السّلام خوششان نيايد . راوى مىگويد : پرسيدم : اين تفسير طبق تنزيل آيه است ؟ امام پاسخ دادند : آرى آن‌چه من گفتم تنزيل است ، ولى تفسيرهاى ديگر تأويلاتى است [ بىاعتبار ] . » « 1 » [ دقت كنيد ] امام عليه السّلام نور خدا را به ولايت تفسير مىكند و براى اين تفسير به آيهء 8 سورهء تغابن استشهاد نموده ، چون با پيروى از شريعتى كه از نزد خدا نازل شده در سايهء ولايت الهى قرار مىگيريم كه در رهبرى امامان معصوم و جانشينان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله امتداد و تجلى مىيابد ؛ ريسمانى كه از آسمان تا زمين كشيده شده است . راوى از اين تفسير بسيار جالب امام به شگفت آمد ؛ تفسيرى كه هنوز به گوشش نخورده و كسى زبان بدان نگشوده بود . لذا پرسيد : « آيا اين تفسير مطابق شأن نزول آيه مىباشد و به همين معنا آيه نازل شده است ؟ امام عليه السّلام پاسخ مىدهد : آرى ! آنچه بيان كردم تفسير صحيح آيه است و تفسيرهاى ديگر دربارهء اين آيه تأويلاتى است بىدليل . » گواه مطلب اين است كه امام عليه السّلام آنچه را بيان مىكند جزء آيه نمىشمارد - همان‌گونه كه قائلان به تحريف پنداشته‌اند - بلكه آن را تفسير مىداند ؛ تفسيرى

--> ( 1 ) . كافى ، ج 1 ، ص 432 ، شمارهء 91 .